Pre-eclampsie à terme: een geprogrammeerde bevalling verlaagt het risico

Bevalling is de enige definitieve behandeling voor pre-eclampsie, maar ook de planning ervan kan een preventieve waarde hebben. De gerandomiseerde PREVENT-PE-studie, die is gepubliceerd in The Lancet, heeft een raming van het risico rond de 36ste zwangerschapsweek vergeleken met een geïndividualiseerde planning van de bevalling. Een nieuw spoor om de incidentie van pre-eclampsie à terme te verlagen.

Circa 3% van de zwangerschappen wordt gecompliceerd met pre-eclampsie. Pre-eclampsie is nog altijd een belangrijke oorzaak van maternale en perinatale complicaties. Bij vrouwen die al in het eerste trimester een hoog risico blijken te lopen, verlaagt aspirine het risico op pre-eclampsie voor het einde van de zwangerschap met circa 60%. Er is echter nog geen enkele betrouwbare interventie bekend die het risico op pre-eclampsie à terme verlaagt. Nochtans is pre-eclampsie à terme goed voor bijna 75% van de gevallen.

Een geprogrammeerde bevalling volgens het risiconiveau

De vorsers hebben hun gerandomiseerde, open studie uitgevoerd in twee Britse kraamklinieken bij 8.094 vrouwen met een eenlingzwangerschap die geen pre-eclampsie vertoonden bij inclusie in de studie. In de interventiegroep werd het risico op pre-eclampsie geraamd rond 36 weken met het model van de Fetal Medicine Foundation. Dat model is gebaseerd op de kenmerken van de moeder, de gemiddelde bloeddruk en de biomerkers PlGF en sFlt-1.

Bij de vrouwen van de interventiegroep bij wie het risico werd geraamd op minstens 1/50, werd de bevalling gepland na 37 tot 40 weken. Hoe hoger het risico op pre-eclampsie, hoe vroeger. De andere vrouwen werden op de gebruikelijke wijze gevolgd net zoals de vrouwen van de controlegroep. In het totaal is die strategie voorgesteld bij 885 vrouwen, dus 21,9% van de vrouwen van de interventiegroep.

30% lager risico op pre-eclampsie

3,9% van de vrouwen van de interventiegroep en 5,6% van de vrouwen van de controlegroep hebben pre-eclampsie ontwikkeld, dus een relatieve daling met 30% (gecorrigeerd RR: 0,70, 95% BI: 0,58-0,86). De vorsers hebben geen significant verschil vastgesteld in de frequentie van dringende keizersnede (22,8% tegen 21,6%) of van een verblijf van minstens 48 uur op de eenheid voor neonatologie (6,5% tegen 6,8%).

Er was evenmin een significant verschil in de incidentie van ingeleide arbeid en de zwangerschapsleeftijd bij de geboorte tussen de twee groepen. Dat zijn fraaie resultaten, die echter nog zouden moeten worden bevestigd in andere kraamklinieken. De studie is immers uitgevoerd in twee Britse centra, die stelselmatig een echografie na 36 weken uitvoeren. Ook moet je dan de biomerkers kunnen bepalen die nodig zijn om het risico te berekenen.