Vlaanderen niet bevoegd voor dringende geneeskundige hulpverlening
Gennez beantwoordt vragen over niet-dringend patiëntenvervoer
Vlaams minister van Welzijn Caroline Gennez kreeg schriftelijke vragen van Vlaams parlementslid Tomas Roggeman (N-VA) en Immanuel De Reuse (VB) over het niet-dringend patiëntenvervoer in Vlaanderen.
Herman Nys, em. prof. medisch recht KU Leuven
De vraag van Tomas Roggeman (N-VA) haalde aan dat in de sector van het patiëntenvervoer gewezen wordt op mogelijke synergieën tussen het niet-dringend patiëntenvervoer en de dringende geneeskundige hulpverlening. Zo wordt aangegeven dat bij oproepen voor patiëntenvervoer vandaag vaak wordt nagegaan of het om een dringend geval gaat dat via 112 moet verlopen. Tegelijk zouden bij de noodcentrales 112 ook niet-dringende oproepen binnenkomen die niet kunnen worden doorverbonden naar systemen voor niet-dringend patiëntenvervoer.
Volgens de sector kan dit in bepaalde gevallen leiden tot inefficiënt gebruik van de beschikbare middelen. Daarbij wordt ook gewezen op het bestaan van bepaalde ritten die niet als dringend worden beschouwd, maar wel binnen een bepaalde tijdspanne moeten plaatsvinden, terwijl daarvoor vandaag geen algemeen gestandaardiseerde procedures bestaan.
Roggeman vroeg aan de minister onder meer hoe zij vandaag de samenwerking en afstemming tussen het systeem van niet-dringend patiëntenvervoer en de dringende geneeskundige hulpverlening via 112 beoordeelt.
Het antwoord van de minister op deze en andere vragen van Roggeman was kort en krachtig: ‘De antwoorden op deze vragen behoren tot de bevoegdheid van de Federale Regering. De FOD Volksgezondheid is bevoegd voor de organisatie, handhaving en financiering van de verschillende medische middelen die ingeschakeld worden voor een slachtoffer. De FOD Binnenlandse Zaken is bevoegd voor de organisatie en het beheer van de 112 noodcentrales’.
"Geen cijfers over het aantal ritten"
De vragen van Immanuel De Reuse hadden vooral betrekking op de organisatie, de werking en de financiële leefbaarheid van het niet-dringend liggend ziekenvervoer.
Volgens Gennez zijn er geen signalen over tekorten bij het niet-dringend liggend ziekenvervoer. Doordat er geen registratieplicht is voor het niet-dringend liggend ziekenvervoer, zijn er echter geen cijfers over het aantal ritten.
Het niet-dringend liggend ziekenvervoer wordt niet door de Vlaamse overheid gefinancierd; de belangrijkste financieringskanalen zijn de mutualiteiten en de ziekenhuizen (voor het inter-campus-vervoer). De prijsonderhandelingen vinden plaats tussen de betrokken partijen.
Volgens de Inspecteur van Financiën moet de efficiëntie van de organisatie van het niet-dringend liggend ziekenvervoer verbeterd worden, vooraleer relevante minimale tarieven kunnen worden bepaald. Een minimale capaciteit van 9 ziekenwagens per dienst is gewenst, met per ziekenwagen 2.000 ritten per jaar. Deze schaalgrootte wordt vandaag vaak niet gehaald, zei Gennez. "We zien op het terrein dat bepaalde diensten een samenwerking of zelfs een fusie aangaan om tot meer efficiëntie te komen."
In december 2025 was er een uitspraak van het Grondwettelijk Hof met betrekking tot het onderscheid tussen personen- en patiëntenvervoer. In navolging hiervan wordt het toepassingsgebied van het decreet op het niet-dringend liggend ziekenvervoer verruimd naar alle niet-dringend patiëntenvervoer, verduidelijkte Gennez nog.
Lees ook: Gennez: zittend patiëntenvervoer wordt nog voor zomer geregeld