Elektronische sigaret, een cochraneanalyse
De eerste cochranereview geeft informatie over de elektronische sigaret als hulpmiddel bij rookstop of om het roken te verminderen.
De elektronische sigaret maakt deel uit van ons landschap en is de laatste tijd erg populair geworden. Het gebruik van de elektronische sigaret is gebaseerd op de veronderstelling dat een elektronische sigaret het beter zou moeten doen dan nicotinevervangingsmiddelen. Een elektronische sigaret geeft de rokers niet alleen de hoeveelheid nicotine die ze nodig hebben, maar doet dat "op verzoek", net zoals wanneer je rookt, (en dat geeft de "hit"-episoden die rokers nastreven) en bootst de handelingen bij het roken van een gewone sigaret na. Je moet aan een elektronische sigaret "trekken" en daarbij komt een damp vrij die gelijkt op rook. Allemaal troeven die bijdragen tot het succes van de elektronische sigaret. Het is echter nog niet duidelijk in welke mate de elektronische sigaret bijdraagt tot rookstop of een vermindering van de hoeveelheid sigaretten. De enige zekerheid die we hebben, is dat dat nieuwe vehikel noch de rokers noch anderen blootstelt aan de gevaren van sigarettenrook.
De eerste cochranereview is vooral gebaseerd op de resultaten van twee gerandomiseerde studies bij 662 rokers en 11 observationele studies.
De review leert dat elektronische sigaretten met een nicotinepatroon efficiënter zijn als hulpmiddel bij rookstop dan patronen die alleen een placebo bevatten. Met nicotinepatronen bedraagt het percentage rookstop na 1 jaar ongeveer 9% versus ongeveer 4% met patronen zonder nicotine. Elektronische sigaretten die nicotine afgeven, helpen rokers beter om minder te roken (daling van het aantal sigaretten met minstens 50%) dan placebo-elektronische sigaretten: respectievelijk 36% en 28%. Er werd slechts één studie uitgevoerd die de elektronische sigaret met nicotine heeft vergeleken met nicotinepleisters. De resultaten waren vergelijkbaar in de twee groepen.
Bij vergelijking van de gegevens van rokers die elektronische sigaretten gebruikten, werd geen verschil gezien met rokers die er geen gebruikten, maar dat waren kortetermijnresultaten (hoogstens twee jaar blootstelling).
Te volgen. Ik herinner terloops nog even aan de recente studie van onze collegae uit Antwerpen en Leuven.
